خدایا پس چرا این دل را آفریدی چقدر دوست داشتم دیگران حرفهایم را بفهمند چرا لبخندهای تو اینقدر بی رنگ است اما کسی نبود همیشه من بودم و من و تنهایی و این دفتر شعرم... از دلم پرسیدم عشق را خلاصه کن!!! گفت : آغاز کسی باش که پایان تو باشد .
خدایا!کودکان گل فروشت را می بینی؟ مردان خانه به دوش، ،زبانهای عشق فروش، ،انسانهای ادم فروش،همه را میبینی؟ میخواهم یک تکه آسمان کلنگی بخرم...!! دیگر زمینت بوی زندگی نمیدهد...!!! دلی بستم به ان عهدی که بستی تو آخرهردو را باهم شکستی . به گوشت میرسه روزی ، که بعد از تو چی شد حالم چه جوری گریه میکردم ، که از تو دست بردارم نشد گریه کنم پیشت ، نخواستم بچه رفتارم نخواستم بفهمی تو ، که من طاقت نمیارم دلم واسه خودم می سوخت ، برای قلب درگیرم یه روز تو خنده هات گفتی ، تو میمونی و من میرم سرم رو گرم میکردم ، که از یادم بره این غم ولی بازم شبا تا صبح ، تو رو تو خواب میدیدم ساقه سبز دلم راچید و رفت عاشقی های منو باور نکرد عاقبت برعشق من خند ید و رفت اشک درچشمانم حلقه زد بى معرفت گریه ام رادید و رفت خودرابه که بسپارم وقتی که دلم تنگ است، پیدانکنم همدل،دلهاهمه ازسنگ است. گویاکه دراین وادی ازعشق نشانی نیست، گرهست یکی عاشق،آلوده به صدرنگ است بیا در غروب آخرین سه شنبه سال برای گردگیری افکارمان آتشی بیافروزیم کینه ها را بسوزانیم زردی خاطرات بد را به آتشو سرخی عشق را از آتش بگیریم آتش نفرت را در وجودمان خاموش کنیم واست آتیش روشن کردم که اخر زمستونه چهار شنبه ی اخر سال قلب من آتیش بارونه "غمهاتو آتیش میزنم سرخی آتیش مال تو چشم حسودا کور شه از عشق میون من و تو
چرا دلی که محتاج به محبت همه است
دلی که عاشق عشق بی نهایت است
چرا او را به یک عشق بسنده نکردی
چرا دل را به بی نهایت عاشق میکنی
اگر عاشقی دل گناه است
چرا او را اسیر عشق کردی
خدایا پس اگر عاشقی گناه است
چرا قلب را مهربان آفریدی
خدایا پس اگر لیلی بودن گناه است
چرا مجنون را آفریدی
یا که اگر مجنون بودن گناه است
چرا لیلی را آفریدی
راستی خدا چرا دل را بی نهایت مهربان کردی
تا که هر کس به آن محبتی کند, او را عاشق خود می داند و معشوق و دلباخته او می شود
چرا دل را این قدر لطیف آفریدی
تا که هر مهری را به دل می گیرد زود عاشق و دلباخته می شود
خدایا خودت از گناه عاشقان بگذر
چون خودت هم معشوقی
و چقدر دوست داشتم نگاه خیس مرا درک کنند
چقدر دلم می خواست یک نفر به من بگوید
| قالب جدید وبلاگ پیچک دات نت |
درباره سایت
نویسندگان وبلاگ :
آروین[20]
سلام دوستان من این وبلاگ رو تقدیم میکنم به شما و هومن عزیزم با اینکه اون اصلا هیچی از نوشته های منو درک نمیکنه ولی من عاشقانه برای او مینویسم هومنم امیدوارم روزی همه ی نوشته هام رو که با تمام وجودم برات نوشتم بخونی و بدونی که چقدر دوستت داشتم.....من از قصه زندگی ام نمی ترسم من از بی تو بودن به یاد تو زیستن و تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن می ترسم. ای بهار زندگی ام اکنون که قلبم مالا مال از غم زندگیست اکنون که باهایم توان راه رفتن ندارد برگرد باز هم به من ببخش احساس دوست داشتن جاودانه را باز هم آغوش گرمت را به سویم بگشا باز هم شانه هایت را مرحمی برایم قرار بده. بگزار در آغوشت آرامش را به دست آورم بدان که قلب من هم شکسته بدان که روحم از همه دردها خسته شده. این را بدان که با آمدنت غم برای همیشه من را ترک خواهد کرد. بس برگرد که من به امید دیدار تو زنده ام
منوی سایت
آرشیو سایت
پیوند ها
اختصاصی ویژه
طراح قالب
امکانات سایت